19 mar

Język Serca – co to jest?

Język Serca to jedna z nazw metody Porozumienie bez Przemocy (NVC) stworzonej przez Marshalla Rosenberga. Pokazuje ona w jaki sposób żyć w harmonii ze sobą i innymi, tworząc ciepłe i autentyczne relacje.

Narzędzia, praktyki i filozofia, które zawiera Porozumienie bez Przemocy, pozwalają zobaczyć świat, ludzi, siebie w pozytywnym świetle. Pokazują i uczą, jak stawać się bardziej skutecznym w zabieganiu o to, na czym nam zależy. Można powiedzieć, żePorozumienie bez Przemocy, to nie tylko metoda komunikacji lecz sposób życia – w zgodzie ze sobą i z innymi.

Celem tej metody jest wspieranie kontaktu z samym sobą i z innymi ludźmi.

Cztery Kroki

Cztery kroki, to baza tej metody. Są one obecne w każdym prawie ćwiczeniu.

Dobre ich zrozumienie to podstawa do rozpoczęcia przygody z Porozumieniem bez Przemocy.

OBSERWACJA

Obserwacja to precyzyjne określenie tego, co się wydarzyło, co zobaczyliśmy, co usłyszeliśmy (cytat), to co odbierają nasze zmysły (wzrok, słuch, węch, dotyk).

Obserwację odróżniamy od interpretacji, ocen, myśli.

Jak sprawdzić czy udało mi się sformułować obserwację?

Zadaj sobie pytanie, czy gdyby stała obok Ciebie inna osoba, to czy zgodziałaby się ona z tym co mówisz, czy widziała, słyszała to samo?

Przykład:

Masz bałagan w pokoju !

To nie jest obserwacja, ponieważ, to co dla mnie jest bałaganem, dla innej osoby może być artystycznym nieładem, swoistym porządkiem, lub czymś zupełnie innym.

Jak zamienić to w obserwację, Określić co widzimy ?

Na podłodze w Twoim pokoju widzę: zeszyty, części twojego ubrania, komputer i gry planszowe.

Po co używać obserwacji?

Aby stworzyć podstawę do dalszego dialogu, aby ułatwić komunikację. Kiedy użyjemy obserwacji, zmniejszamy ryzyko tracenia czasu na rozmowę o tym czy ktoś się zgadza z tym co powiedzieliśmy czy nie. Przecież zależy nam na kontakcie z drugą osobą i na tym aby coś się dalej wydarzyło, a nie na akademickiej rozmowie na temat tego co jest a co nie jest bałaganem.

UCZUCIA

Uczucia są reakcją, która pojawia się w nas dając znaki o naszych potrzebach. Skąd wiedzieć jakie są nasze uczucia? Możemy obserwować reakcje w ciele (ucisk, mrowienie, rozluźnienie) albo uczuć się rozpoznawać stanów takich jak smutek, radość, rozdrażnienie, zadowolenie….

Uczucia opisują to co się z nami dzieje. Słowa, których będziemy używać do ich opisu to te, które mówią o nas, a nie o tym co ktoś nam zrobił (zdradzona, oszukana)

Czemu warto zauważać i nazywać uczucia?

Dzięki temu, że wiemy co czujemy możemy w autentyczny i jasny sposób o tym mówić. Dzięki nim jest nam łatwiej rozpoznawać i nazywać to czego potrzebujemy. Uczucia to cenny drogowskaz pokazujący co się z nami dzieje, dający możliwość zadbania o to co dla nas ważne.

POTRZEBY

Potrzeby są uniwersalne, są siłą napędzającą nas do działania, potrzeby innych ludzi są tak samo ważne jak nasze. Potrzeby są ogólne, nie są powiązane z osobą, miejscem, czasem, sposobem wykonania.

Robimy różne rzeczy, żeby starać się zaspokoić swoje potrzeby.

Odróżniamy je od strategii – które są konkretne i mówią o tym w jaki sposób można zaspokoić potrzeby.

Przykład

Chcę usiąść

Jest to strategia, która wskazuje konkretne działanie, może ona zaspokoić naszą potrzebę wypoczynku, spokoju, bezpieczeństwa.

Chcę z tobą porozmawiać.

Jest to strategia, która wskazuje konkretną osobę i działanie, Może ona zaspokoić potrzebę kontaktu, bliskości, wzajemności.

Każda z potrzeb może być zaspokojona na nieskończenie wiele sposobów. Oczywiście część z tych sposobów może być mniej, a część bardziej przez daną osobę lubiana.

Przykładowe strategie do realizacji potrzeby wypoczynku:

  • taniec,
  • sen,
  • siedzenie w fotelu
  • oglądanie TV
  • bieganie
  • czytanie książki
  • pływanie
  • spacer
  • ….

Po co nazywać potrzeby?

Kiedy wiemy czego potrzebujemy to mamy szansę podejmować takie działania, które pomogą nam w zaspakajaniu tych potrzeb, a co za tym idzie pomogą nam prowadzić szczęśliwsze życie.

Kiedy nasze potrzeby zostaną usłyszane i zrozumiane pomagają budować kontakt, poszerzają perspektywę, dają dostęp do większej palety rozwiązań. Podobnie jest kiedy usłyszymy i zrozumiemy potrzeby innych osób.

PROŚBY

Prośby możemy kierować do innych osób lub do siebie.

Odróżniamy je od żądań – prośba zakłada możliwość odmowy. Jeśli nie ma w nas zgody na to, że prośba nie zostanie wysłuchana i spełniona wówczas jest to żądania (nawet jeśli użyliśmy słowa “proszę”).

Cechy prośby

  • zachowanie, o które prosimy jest wykonalne dla odbiorcy prośby (ze względu na doświadczenie, zasoby np.czas, możliwości fizyczne i/lub psychiczne itp.),
  • działania, o które prosimy sformułowane są w czasie teraźniejszym,
  • prośba określona jest w języku działania tzn. co chcę żebyś zrobił , a nie to czego nie chcę abyś robił
  • działanie jest konkretne, tzn. określone np. w czasie, miejscu, osobie, sposobie jego wykonania.
  • prośba odnosi się do potrzeb które chcemy zaspokoić.

Dlaczego warto stosować prośby?

Prośby pomagają w znalezienie rozwiązania w danej sytuacji,które będzie satysfakcjonujące dla wszystkich stron które są w nią zaangażowane. Używanie próśb wobec dzieci daje im informację o tym jakie ich zachowania są dla nas cenne. Dzięki temu tworzymy świat, w którym czują się bezpieczniej. Prośby budują wzajemny szacunek i zrozumienie i pomagają w realizacji naszych potrzeb.

Podsumowanie

Porozumienie bez Przemocy to metoda która ma służyć budowaniu kontaktu, lepszemu rozumieniu siebie i innych.

Jej podstawą są cztery kroki:

  • obserwacja
  • uczucia
  • potrzeby
  • prośby

Jak ćwiczyć używanie Porozumienie bez Przemocy w codziennym życiu?

Możesz wybrać tylko jeden z elementów i zacząć od niego. Na przykład możesz umówić się ze sobą, że przez najbliższy tydzień będziesz starać się mówić językiem obserwacji. Możesz też wybrać jedynie sprawdzanie – czy to co zostało powiedziane to obserwacja czy może ocena, interpretacja. Podobnie możesz zrobić z innymi krokami.

Powodzenia !

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>